Ziemia - stwórz własny ekosystem

Przyroda w świecie planszówek to temat niezwykle lubiany i ceniony.

Jest to motyw przewodni wielu gier, które zdobywają uznanie graczy zarówno familijnych jak i planszówkowych geeków. Ostatnio obserwujemy prawdziwą falę świetnych produkcji z zakresu przyrody. Gry te nie tylko przyciągają wzrok atrakcyjną oprawą graficzną, ale także oferują unikalne i intrygujące mechaniki. Warto wspomnieć o takich hitach jak Ark Nova, czy Kaskadia - której recenzję znajdziecie na naszej stronie. Ponadto, nie można pominąć tytułów takich jak Ekosystem, Na Skrzydłach, Łąka, Fotosynteza, Parki, czy Szlaki, które również zdobyły uznanie graczy w ostatnim czasie.

Jesteśmy miłośnikami tego tematu, dlatego każda planszówka związana z przyrodą automatycznie przyciąga naszą uwagę. Nie inaczej było w przypadku gry "Ziemia", która już na etapie pierwszych zapowiedzi zwróciła naszą uwagę i znalazła się na naszym planszowym radarze.

Wygląd

Już na etapie pierwszych zapowiedzi i wizualizacji, zainteresowanie mną wzbudził wyjątkowy wygląd gry. Duże wrażenie robią zdjęcia na kartach, które nadają grze niepowtarzalny charakter. Często zdarza się, że w przypadku gier planszowych, takich jak Terraformacja Marsa, niefortunnie dobrana grafika może zaszkodzić ogólnemu wrażeniu. W przypadku "Ziemia", jednak, sytuacja jest zupełnie inna. Wszystkie elementy graficzne doskonale komponują się ze sobą stylistycznie. Zdjęcia na kartach są nie tylko estetyczne, ale także wzbogacone krótkimi, ciekawymi faktami naukowymi umieszczonymi na dole każdej karty, co stanowi dodatkowy, atrakcyjny element.

Wykonanie

Generalnie wszystko prezentuje się na bardzo solidnym poziomie, z niewielkimi wyjątkami. Można dostrzec pewien problem z różnicą kolorów na kartach oraz niedostateczną grubością kart i planszetek. Aby zabezpieczyć karty przed naturalnym zużyciem i utrzymanie ich w doskonałej kondycji przez wiele gier, zdecydowanie warto rozważyć ich zakoszulkowanie.

Klimat

W stylu klasycznych gier euro...... Akcje na kartach w większości przypadków niekoniecznie odzwierciedlają przedstawione obiekty na zdjęciach. Przykładowo, jak wytłumaczyć kartę Rydza, która oferuje akcję "Zyskaj: 2 przyrosty"? Może grzyb wchodzi w symbiozę z drzewami, przyspieszając ich wzrost? A co z kartą Czosnku, gdzie akcja to "Odrzuć 1 kartę ze swojego kompostu i zyskaj 3 kiełki"?

Nie ma sensu zbytnio zagłębiać się w tematyczność. Pomimo kolorowej i atrakcyjnej grafiki, podczas rozgrywki skupiamy się głównie na mechanicznej stronie gry. Naszym celem jest zagrywanie kart, by spełnić różnorodne cele i zdobyć jak najwięcej punktów

Interakcja...

....jest ograniczona; bezpośrednie możliwości szkody w stosunku do innych graczy są wykluczone. Gra prezentuje się jako rodzaj wyścigu, a to w tym aspekcie kryje się jej największy atut. Przede wszystkim konkurować będziemy w realizacji czterech celów fauny, gdzie pierwsza osoba zdobywająca spełnienie każdego z nich otrzymuje 15 punktów, podczas gdy druga jedynie 11, a trzecia zaledwie 8. Kolejny aspekt wyścigu to zakończenie gry poprzez ułożenie siatki 4x4 z kart; tu pierwsza osoba dokonująca tego wyczynu zdobywa dodatkowe, atrakcyjne 7 punktów.

Choć czasem zdarzają się karty wpływające na ekosystemy wszystkich graczy, ich ilość jest ograniczona. Przez większość rozgrywki skupiamy się na własnym terenie, starając się z własnego zestawu kart "wycisnąć" jak najwięcej punktów.

Zalety i wady

Podróże przez ekosystem gry "Ziemia" prowadzą nas przez pełen kontrastów świat, gdzie w jednej rozgrywce kładziemy większy nacisk na układ przestrzenny kart, a w kolejnej skupiamy się na przyrostach, kiełkach czy symbolach habitatów. Ta dynamiczna różnorodność sprawia, że każda gra to nowe wyzwanie, zależne od losowości kart i wyznaczonych celów.

Jeśli szukacie gry która na dłużej zagości na waszym stole to Ziemia jest dobrym typem. Powodów jest kilka:

• krótki setup - jak na wielkość pudła i ilość komponentów je wypełniające przygotowanie do rozgrywki przebiega szybko i sprawnie;

• względnie krótka rozgrywka - jeśli gracze są doświadczeni jedną partię można rozegrać w około godzinkę, nie ma przestojów i rundy przebiegają sprawnie;

• dość niski próg wejścia - w Ziemię zagracie zarówno z doświadczonymi graczami jak i grającymi w planszówki okazjonalnie. Zasady tłumaczy się szybko i nawet początkujący gracze powinni sobie poradzić;

• temat i wygląd zachęcający do gry dla większości graczy.

Poważnych wad nie widzę, jest kilka drobnych. Początkowo można trochę pogubić się w ikonografii i nazewnictwie. Jednak po kilku partiach te problemy mijają. Zakłopotanie może początkowo wywoływać np. zamiennie używane określenia: liczba wzrostu oraz liczba przyrostu. Miałem również niewielkie wątpliwości z kilkoma kartami punktacji ekosystemów. W niektórych przypadkach karty wielokolorowe zaliczają się do punktacji w innych tylko te dwukolorowe co czasami tworzy trochę zamieszania i wątpliwości jak coś zakwalifikować.

Podsumowanie

Od pierwszych zapowiedzi ta gra zaintrygowała mnie wyglądem i tematyką, a teraz, po ponad dwudziestu rozgrywkach, jestem gotów uznać ją za pełną niespodzianek i różnorodności planszową perełkę.

Początkowe zaniepokojenie związane z kolorami kart i ich grubością szybko ustąpiło miejsca entuzjazmowi. Niech ktoś inny się martwi o kolor kart i grubość, ja wolę się zastanawiać, dlaczego czosnek może mi zyskać 3 kiełki.

Mimo że mechanika gry skłania się ku typowej eurogrze, to rozgrywka przypomina bardziej wyścig niż spokojne spacerowanie po parku. Cele fauny, które są różnorodne i ciekawe oraz układanie siatki kart jakby w przyrodniczym labiryncie sprawiają, że każda rozgrywka to nieustanne odkrywanie nowych możliwości.

Podsumowując, choć gra "Ziemia" może nie być dokładnie jak wycieczka po ekosystemie Amazonii, to z pewnością dostarcza przyjemności i zaskoczeń na planszowej ścieżce. To jak odkrywanie własnego ogrodu, tylko bez konieczności kopania dołów pod każdy krzak. Świetna rozrywka, zwłaszcza dla tych, którzy szukają planszówkowego oddechu świeżego powietrza.

Galeria